Nieuw Begin wiki
Advertisement

Beste wikigebruikers,

Ik blijf mij inlezen in de diverse aspecten die relevant zijn voor democratisch activisme, dit ter inspiratie en informatie voor de projecten van Nieuw Begin. Een belangrijke bron hiervoor is het boek Why Democracy Is Oppositional van John Medearis, relevant voor deze discussie lijken hoofdstuk 3 over vervreemding (Onder de naam A Contemporary Theory of Alienation- waarbij alienation de technische Engelse term is voor vervreemding: dominantie, intimidatie, onderdrukking en uitbuiting) en hoofdstuk 4 over oppositionele democratie (Onder de naam Oppositional Democracy over wat democratische actoren kunnen doen om oppositie te bieden ten overstaan van de sociale/politieke/economische structuren die een systeem gekenmerkt door een bepaalde mate van vervreemding reproduceren). In hoofdstuk 3 wordt erop ingegaan hoe markten verweven zijn in het sociale domein van het dagelijkse leven en het blijkt dat vervreemding hierin een belangrijke rol speelt, want de manier waarop de wereldeconomie en de markten nu ingericht worden -volgen neoklassieke of neoliberale principes- leidt onvermijdelijk tot hiërarische relaties tussen personen, bedrijven en landen. De baas-werknemerrelatie blijft hierin voortbestaan en hoewel ook de werkgever ondergeschikt is aan de vereisten die het systeem of het marktmechanisme stelt, is hij dit in mindere mate dan zijn werknemer, waardoor hij hem kan onderdrukken, uitbuiten of onderbetalen terwijl hij zijn rol of belangen binnen dit systeem opeist. Vervolgens is er de discrepantie tussen de grote bedrijven en de kleine bedrijven die ontstaan is als gevolg van het huidige gegeven systeem, waarin democratische actoren zullen moeten ingrijpen als zij hierin hun invloed willen doen gelden. De grotere, multinationale ondernemingen zullen meer voordelen behalen uit het economische systeem door hun machtspositie en -middelen, zoals belastingontwijking en -ontduiking, toezeggingen door overheden voor monopolie of beperkte concurrentie en meer toegang tot informatie van/over private personen dan waartoe de kleinere onderneming beschikking hebben. Ook de publieke ondernemingen ofwel de overheid zullen hun invloed doen gelden in het openbare domein en zullen, omdat de huidige consumenten onlosmakelijk verbonden zijn met de economie en de markten, hun invloed uitoefenen op het (privé-)sociale leven van particulieren en consumenten. Daarnaast is er een verschil tussen westere landen en de zogheten ontwikkelingslanden, in de zin dat de arbeidsomstandigheden voor werknemers in deze landen vaak veel slechter zijn als gevolg van de groeiende druk (vanuit producenten en consumenten in de westerse landen) op ondernemers in deze landen om efficiënt te produceren en dit leidt dan tot het laten werken van de werknemers in gevaarlijke fabrieken hele dagen lang (10-12 uur of langer) vaak voor zeven dagen in de week voor een minimaal loon (geschat op $37 per dag). In hoofdstuk 4 wordt de theorie waartoe in eerdere hoofdstukken van het boek aanzet is gegeven, oppositionele democratie, verder uitgewerkt. Zo wordt democratische actie -of verzet of activisme- tegen ervaren vervreemding van de politieke en sociale structuren beschreven aan de hand van de oorzaak van de structuren en hun vervreemding en welke gevolgen die hebben voor de hedendaagse praktijk. Het is bijvoorbeeld historisch gegeven dat er bepaalde normen en waarden leven in een samenleving en dat wetgeving vaak met politieke druk of macht wordt uitgevoerd en in deze context moet een voortdurende strijd gevoerd worden door verschillende actoren om hierin waar mogelijk in te grijpen om op z'n minst een alternatief hiervoor aan te tonen of gelijkere kansen te bepleiten. Dit moet komen vanuit de 'gewone' bevolking die zowel door deel te nemen aan sociale activiteiten als het kopen en verkopen op een markt van vraag en aanbod dit systeem in stand houden als in staat zijn meerdere democratische acties uit te voeren die de effecten van dit systeem, te denken is aan vervreemding, verminderen. Zij zullen de democratische oppositie vormen die afkomstig is uit de samenleving en dus relatief losstaan van de instituten en politieke en economische structuren -de overheid en het bedrijfsleven- en door hun aantal en positie kunnen zorgen dat de reproductie van deze systemen (de vrije markt en de representatieve democratie in hun huidige vorm) teruggedrongen kan worden. Dit betekent wel dat ingezien moet worden dat dit proces dynamisch is en blijft en dat voorheen apolitieke structuren in de samenleving nu in het domein van de politiek liggen en dat men zich bij democratisch activisme actief gaat inmengen in het debat omtrent de waargenomen en ervaren structuren. Er wordt hierbij ook een vergelijking getrokken met andere democratische aanpakken: de participatoire democratie met de nadruk op de actieve deelname van de burgers zoals de voorgestelde participatiesamenleving, agonistische democratie die gaat over het spelen van een bepaalde (kritische) rol -het zijn van voor- of tegenstander van het huidige systeem bijvoorbeeld- als democratische actor en hierbij ligt de nadruk op de identiteit die gevormd wordt in deze samenleving en hetgeen een individu als identiteit aanneemt in die samenleving (en in het politieke debat moeten politieke tegenstanders niet als vijanden, maar als gelijkwaardige tegenstanders worden gezien) en fugitieve democratie die stelt dat de democratische actie moet leiden tot een systeem waarin vervreemding tijdelijk of permanent ontvlucht kan worden. Voorbeelden die het hoofdstuk geeft van democratische motivaties zijn de zoektocht naar gelijke macht en het bestrijden van dominantie, met behulp van democratische acties, niet alleen stemmen en voor belangen van bepaalde bevolkingsgroepen opkomen, maar ook zich organiseren, zich afzetten, marcheren, zich verenigen, debateren, onderhandelen, staken, dienst(en) weigeren, protesteren in de buitenlucht (voor het parlement of bijvoorbeeld in het park zoals Occupy deed), macht(smisbruik) demonstreren en openbaren, mensen onderwijzen met adviezen en documentaires, geld inzamelen om politieke gevangenen vrij te krijgen, lobbyen, een bericht uitbrengen, campagnes houden en petities uitbrengen. Deze en mogelijk ook nog andere acties liggen binnen de mogelijke collectieve mogelijkheden van de democratische actoren (er wordt hierbij vooral gedacht aan de burgerbevolking ofwel personen die niet direct profiteren van de politieke en economische structuren van de overheid en het bedrijfsleven en het meest waarschijnlijk vervreemding ervaren). De discussie over deze onderwerpen kan hier op deze wiki ook worden voortgezet.

Alvast bedankt voor de medewerking en het meedenken,

Iscool (op NBt 2-7-0)

Advertisement